تخته سياه
خدایاچگونه زیستن را تو به من بیاموز چگونه مردن را خود خواهم دانست.(دکترعلی شریعتی)
یکشنبه بیست و نهم دی 1387
بدون اسم!
همه ما راحت حرف می زنیم ولی نوشتن برای ما بیشتر سخت است.اما می نویسم تا یادم بماند که نوشته هام ردپای عبور است. فردا که برگردم و نوشته هایم را بخوانم به یاد می آورم که از کجا رد شده و چطور قد کشیدم و....
من از عریانی این همه تن در شگفتم
و از سنگی بودن آن همه دل
از توجیح گری این همه گناه!
و راست جلوه دادن دروغ و وارونه کردن راست ...
گویی خدا را فراموش کرده ایم و یا خدا ما را؟
«پویا محسنی- نیمه شب ۲۶دی ماه»
نوشته شده توسط پویامحسنی
در 14:28 | لینک ثابت
•
